Internepperij

Mijn site is mooier dan de jouwe, wij hadden vorige � week 1,2 Gigabyte verkeer, heb je gehoord dat X, Y of Z er mee stopt, � de PTT gaat nu echt in de slag, in Duitland kost Internetten twee � keer zo veel, bij Wired verdienen ze miljoenen, IBM betaalt zich blauw � aan de DDS, mijn virtuele gallery heeft nu al 7 artiesten, op hoeveel � Internet-seminars moet jij deze maand spreken?
Rondlopen, zeg maar rondrennen in de Internet-inrichting voor vrijgestelde � mediagekken is een leuke hobby en als zodanig zie ik het dan ook maar. � Ik doe natuurlijk net zo hard mee, maar voer als excuus aan dat je � erbij moet horen om adequaat te kunnen rapporteren. Daarom hier maar � weer mijn visie en ervaringen, als gebruiker, ondernemer, provider � en journalist. Niet vanaf de zijlijn, maar middenin de onzinnige gekte � van een media-infectie rond het Internet. Wat me de laatste tijd vooral opvalt is de inteeltsfeer van de Net-scŠne. � De smaakmakers, allemaal uit dezelfde hoek, met veelal een wat vaag � hacker/BBS/mediageil verleden, ronde dollaroogjes en een begrijpelijke � afkeer van kapitalistische media-iconen, zoals ondergetekende. Te � veel hash en te weinig ballen, met excuses aan de paar meesteressen � van het Net. Er is natuurlijk een Internet-realiteit, er is echt verkeer, er zijn � echte statistieken en serieuze bedrijven die gewoon zakelijk bezig � zijn met het Internet. Maar daarnaast is er een heel circus, een kermis � van opgeblazen, luidruchtige en overdreven blije berichtgeving over � het NET, waar iedereen rondhuppelt met de positieve energie van een � love-cult.� Daarin lopen vooral de also-ran's rond, de dames en heren die het � elders niet echt gemaakt hebben en nu dus op het Internet gokken als � hun `claim to fame'. Met een hoog gehalte aan vrijgestelden, mensen � die ofwel naast hun uitkering ofwel als (semi-) ambtenaar lekker wat � aanrommelen en geen echte verantwoording af hoeven te leggen over � hun tijd of uitgaven. Er blijken in dit land onuitputtelijke subsidiebronnen � te zijn, als je weet waar de kraantjes zitten en dus wordt er lustig � op los georganiseerd, of er echte belangstelling voor is of niet maakt � niet uit, de incrowd onmoet elkaar en het NET moet, heeft ook de regering � dat nu niet duidelijk gezegd?

Het NET is in die context de nieuwe afgod voor de contactarmen, en � vanuit die onuitputtelijke marktbehoefte de hoop voor de post-yuppie � and post-human neo-ondernemers. Wie het niet gemaakt heeft in de computerbranche, � de A/V-sector en nog niet is opgenomen in de Endemol-hemel voor bekender � wordende vaderlanders, stort zich op het Internet. Niet omdat men � enig besef heeft van wat er werkelijk kan en gaat gebeuren, maar omdat � het lekker bekt, er veel media-coverage is en je er niet veel over � hoeft te weten. Je leutert maar wat aan, verwijst naar oude wapenfeiten � op computer, BBS of als hacker, de cijfers zijn altijd indrukwekkend � en je kunt voorlopig nog de eerste zijn, met je eerste bloemist op � het Net, je eerste virtuele galerie, je eerste Internet-parkeerdienst, � gids voor veelklagers, pleinvrezers of wat dan ook. Voer voor de media, � uitnodigingen voor forums en spreekbeurten, succes op korte termijn � verzekerd, en de Net-scŠne juicht je luid toe (als je de achterklap � even selectief uitfiltert).
Over de feiten achter de facade wordt gezwegen en als dan blijkt dat � een project als de Digitale Stad nu verder commercieel ge‰xploiteerd � gaat worden door een (overigens capabele en innoverende) Belgische � uitgever (van Wave) in combinatie met een andere ondernemer, geworden � journalist (Jan Jacobs), dan is dat geen teken van sterkte. Met alle � poeha over de digitale steden, een metafoor die ik op zich wel heel � duidelijk en sterk vindt, maar zonder subsidie konden ze het in Amsterdam � dus niet redden. En die subsidies blijven uit, omdat ook de overheid � wel beseft dat je in zo'n ontluikende bedrijfstak de zaak niet al � te veel moet verstoren, anders komt een echt levensvatbare en rendabele � business niet van de grond. Nu gaat Riverland/Wave dus proberen er � wat aan te verdienen en dat is ze gegund, maar makkelijk lijkt het � me niet. Het is wel leuk dat we als NET-Info natuurlijk dezelfde fouten maken � als anderen, want dan ga je op een dieper niveau begrijpen wat er � aan de hand is. We hebben de afgelopen weken weer eens fors ruzie � gehad met EuroNet, een van onze gastheren. Gedeeltelijk was dat onze � schuld, we hadden eens als een commercieel grapje wat mild blote dames � in NET-Info geplaatst. Toen zonder veel succes, we maakten vanuit � hen een link naar meer serieuze onderwerpen, een soort lokkertje dus. � Dat gooiden we er vrij snel af, dat wil zeggen we haalden de links � uit onze menu's en meenden daarmee de weg naar de eros te hebben afgesloten. � Jammer, maar in de VS bleek een of andere slimmert ons weken daarna � op een hot-list geplaatst te hebben. Wie dus niet via een index maar � direct naar de betreffende gif-files ging zoeken kon die nog vinden. � En dan komt de lawine op gang, met 1,2 Gigabyte op 14 maart. Zelfs � al stond er op een gegeven moment niets meer op die site, toch bleef � men automatisch zoeken en met die 90.000 attempts was EuroNet niet � blij.
Ondertussen is de stroom opgedroogd, en zoekt men waarschijnlijk � elders naar het bloot.
Een andere fout was dat we op een beurs Internet demonstreerden en � het password daarna niet direct wijzigden, een paar lieden hebben � daar een paar dagen van kunnen profiteren.
Maar bij dat alles was de reactie van EuroNet niet mis, die dreigden � ons binnen de kortste keren van het Net te gooien, verwijzend naar � een niet bestaand contract en op een erg onzakelijke manier. Dat was � niet de eerste keer, organisatorisch vinden we die club eigenlijk � maar een rommeltje, onbereikbaar (net als bij de meeste access-providers � krijg je zelden iemand aan de telefoon) en nogal snel met dreigementen. � Ik denk dat die management-buyout (er is een forse ruzie geweest bij � EuroNet en nu zijn er nieuwe eigenaars) ook op zo'n manier is gegaan, � maar dan komen bij mij wel wat vragen naar boven. Wie is eigenlijk � eigenaar van de data die ergens op een site staan, wie heeft het recht � die er af te gooien, je de toegang te ontzeggen, welke rechten heb � je eigenlijk als informatie-provider. EuroNet wil bijvoorbeeld geen � reclame meer toestaan, maar wat is het hele commerci‰le Internet eigenlijk � anders dan een gigantische reclamezuil. Kortom, de misschien begrijpelijke � (vanwege de verkeers-overload) reactie van EuroNet maakt voor mij wel duidelijk dat er snel goede regels, misschien een erecode en anders � een wettelijke regeling moet komen. In de chaos van de huidige acces-providers, � waarin vrijwel niemand zich aan zijn beloften houdt, er maar op los � beweert (Planet Internet PTT-KPN voorop) en in de meeste gevallen � organisatorisch en fysiek de zaak niet aankan, is enige regeling hoog � nodig. En zelfs met mijn grote afkeer van de vrijgemaakte PTT moet � ik toegeven, dat er behoefte begint te ontstaan aan een non-profit � en onafhankelijke nutsorganisatie, die bijvoorbeeld overal en tegen � redelijke prijs access gaat aanbieden tegen voorwaarden en met inachtneming � van de rechtspositie van de `klant' en zijn gegevens. Als informatie � een basis-industrie is, dan kunnen we daar geen cowboy-toestanden � gebruiken. De echte vernieuwers komen, denk ik, niet uit de incrowd van ex-hackers � en neo-netters. Er worden, ook in ons land, hele goede dingen gedaan � op het EuroNet (zoals Leo Hartong's Fifth World) maar dan wel buiten � de mediaschijnwerpers. De echt creatieve vogels werken aan andere � dingen, waarmee ze terecht nog niet naar buiten komen, want wat heb � je er aan, om nu Gigabytes verkeer aan te trekken als dat niet meer � is dan "Liefdewerk Geen Papier" en het je geen stuiver oplevert. Wanneer � er echte betaalmogelijkheden komen en de gebruiker gaat betalen voor � wat hij/zij opvraagt, dan wordt wel duidelijk wie er echt wat kan � en wie wat heeft zitten te freubelen. En tot dan doe ik zelf natuurlijk � druk mee in het circus, kijk maar in www.net.info.nl.


Luc Sala